Ο λόγος του Αντιστράτηγου Κ. Καραγιώργη στους αποφοίτους της Σχολής Αξιωματικών του Κ.Γ.Α.Ν.Ε.

Αγαπητοί μου συναγωνιστές και συναγωνίστριες, σύντροφοι και συντρόφισσες.

Έκλεισε η περίοδος  της μαθητείας σας στη Σχολή, είπε ο συναγωνιστής Καραγιώργης στους νέους αξιωματικούς. Φεύγετε αύριο για τα τμήματα σας. Σαν αετοί ανυπόμονοι θα πετάξετε προς όλες τις γωνιές της θεσσαλικής και ρουμελιώτικης γης. Έχετε όλοι και όλες σας την πιο ευγενική φιλοδοξία του αγωνιστή, του στελέχους, θέλετε να μπάσετε μέσα στη ζωή αυτά που μάθατε, θα πάρετε στα χέρια την τύχη των 20-30 ανθρώπων της διμοιρίας και αργότερα του λόχου σας να τους οργανώσετε, να εκπαιδέυσετε, να διαπλάσετε μαχητικά την ψυχή τους, να τους οδηγήσετε σε σκληρές μάχες, να κερδίσετε μαζί τους την υπόθεση της ελληνικής λαϊκής δημοκρατίσς και να κατεβείτε θριαμβευτές στη Λάρισσα και στο Βόλο. στη Λαμία και στο Αγρίνι, στη Λειβαδιά και στην ίδια την Αθήνα.

Και είναι αλήθεια ότι παλαίψατε γερά για να δώσετε σωστή βάση σ’ αυτή την ευγενική σας φιλοδοξία. Πριν νάρθετε στη Σχολή είχατε ξεχωρίσει σαν μαχητές και μαχήτριες είτε σαν ομαδάρχες και επίτροποι διμοιρίας σε πολλές, μάχες με την παλλήκαριά σας, την εξυπνάδα σας, την επιμέλεια σας. Μέσα στη Σχολή, τέσσερες σχεδόν μήνες τώρα κάνατε ότι μπορούσατε για να αφομοιώσετε τα διδάγματα της πολεμικής επιστήμης, εκείνα που είναι απαραίτητα για τον λαϊκό επαναστατικό πόλεμο, που από σήμερα είστε ελπιδοφόροι αξιωματικοί του.

Δεν τα πήρατε μέσα σε αίθουσες και πάω σε θρανία τα διδάγματα αυτά. Και ένας τέτοιος αξιωματικός θα ξαίρει τον τρόπο να επιβληθεί στο τμήμα του. Γιατί ξαίρει ότι θα επιβληθεί μόνο με το ατομικό  του παράδειγμα σε όλα, από τον τρόπο που θα διευθύνει τους άνδρες του στη μάχη, ως την οργάνωση της ατομικής του ζωής. θα επιβληθεί την ατομική παλλήκαριά αλλά και με τη σκέψη, με την εξυπνάδα και την πολεμική πονηριά που θα του εξασφαλίσουν τη σιγουριά στην καθοδήγηση, την ηγετική παλληκαριά. Όταν θέλεις να παίξεις τη ζωή των ανδρών σου στη μάχη οι άνδρες πρέπει να σου έχουν εμπιστοσύνη, να έχουν πεισθεί μόνοι τους για την αξία σου, για την ικανότητα σου, για το κύρος σου, και το κύρος σου είναι ένα σύνθετο πράγμα που πηγάζει αυτόματα από τη προσωπικότητα του ηγέτη. Δεν επιβάλλεται ούτε με φωνές, ούτε με διαταγές, ούτε με τιμωρίες.  Δεν επιβάλεται από τα πάνω. Ο πόλεμος δεν σηκώνει (…). Εδώ είναι η μάχη κάθε φορά και ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Και μέσα σ’ αυτά τα πηδήματα θα πεισθεί ο μαχητής για τον αξ)κο του.

Και θα πεισθεί αυτόματα ο μαχητής όταν σε δει να αναπτύσσεις στη ζωή, στην πράξη και όχι στα λόγια ένα ειλικρινές και πρακτικό ενδιαφέρον για το μαχητή. Εμείς όλοι έιμαστε παιδιά της επαναστατικής θύελλας, είμαστε παιδιά της Ελληνικής Λαϊκής Δημοκρατικής επανάστασης. Αλλά η λογική της επανάστασης που τα αναποδογυρίζει όλα είναι βουτηγμένη μέσα στις δυσκολίες.

Στις μεγάλες δυσκολίες που καλούνε τα παιδιά της επανάστασης  σ’ έναν αδιάκοπο σκληρό αγώνα για να τις ξεπερνάνε. Πάντα ξαίρουν τα παιδιά της επανάστασης, ότι δεν υπάρχει γι’ αυτά καμιά δυσκολία που να είναι αξεπέραστη, κανένα φρούριο που να είναι απόρθητο. Εσείς οι νέοι αξ)κοι, νέοι ανθυπολοχαγοί του πεζικού, οι νέοι ανθυπολοχαγοί Π.Ε., οι νέοι ανυπο)γοι της Λαϊκής Πολιτοφυλακής, είστε από τα καλύτερα παιδιά της Λαϊκοδημοκρατικής επανάστασης. Ξεπηδήσατε όλοι μέσα από τη φωτιά αυτής της επανάστασης μέσα από τις μεγάλες δυσκολίες της.

Και με αυτές τις μεγάλες δυσκολίες θα παλαίψετε από την πρώτη μέρα, που θα πάρετε τμήμα στα χέρια σας. Τίποτα δεν θα βρείτε έτοιμο, τίποτα δεν θα βρείτε ταχτοποιημένο, θα παλαίψετε για τους νεοστρατολογημένους μαχητές και μαχήτριες για να αυξήσετε τη διμοιρία και το λόχο σας που πάντα θα είναι λειψή. Θα παλαίψετε για να βρείτε όπλα και πυρομαχικά γιατί ποτέ δεν θα έχετε αρκετά. Θα παλαίψετε για να βρείτε άρβυλα και ζεστά ρούχα για το τμήμα σας, γιατί καμιά αποθήκη δεν θα έχετε στη διάθεση σας, θα παλαίψετε για να βρείτε και για να φτιάξετε από κουβέρτες στρατιωτικά παντελόνια για τις μαχήτριες σας για να μην τις βλέπετε να πολεμάνε με φουστάνια, θα παλαίψτε για ένα νοσοκομείο, για ένα επίδεσμο ακόμα για να μη χάνετε τους τραυματίες τζάμπα από αιμορραγία, θα παλαίψετε για να εκπαιδεύσετε το τμήμα σας, τους νέους μαχητές σας, για να στρατιωτικοποιήσετε τις νέες μαχήτριες που αποτελούν πια ένα μόνιμο και σημαντικό ποσοστό αλλά πολύτιμο ποσοστό  σε μαχητικότητα και αυταπάρνηση των μάχιμων τμημάτων μας. Μέσα σ’ αυτήν την τρομερή πάλη με τις δυσκολίες θα ατσαλώσετε τον εαυτο σας, θα τον διαπαιδαγωγήσετε μέρα με την μέρα σε αξ)κους νέου τύπου, σε λαϊκούς αξ)κους με καθαρόμυαλό φωτισμένο πολιτικά και πλουτισμένο επιστημονικά με τα διδάγματα της σταλινικής πολεμικής επιστήμης. Με γερό σώμα και ατσάλινη ψυχή, με ίσιον χαραχτήρα και σεμνό ήθος αντάξια παιδιά του Ζαχαριάδη και του Μάρκου. Στις σχέσεις σας με το πολύπαθο λαό μας θα έχετε πάντα σα γνώμονα αυτά που ακούσατε πριν από λίγο στο χαιρετηστήριο της Κυβέρνησης και του Γεν. Αρχηγείου μας.

Μην ξεχνάτε ούτε στιγμή ότι η ακατανίκητη δύναμη μας πηγάζει από το Λαό και ότι συνεπώς οι σχέσεις μας με το Λαό πρέπει να είναι άριστες. Με την πολεμική σας επίδοση και τις άλλες φιλολαϊκές πράξεις σας να σφυρηλατείτε καθημερινά την αδιάσπαστη ενότητα του Λαού και στρατού σαν την μεγαλύτερη προϋπόθεση της Νίκης.

Αγαπητοί συναγωνιστές και συναγωνίστριες, σύντροφοι και συντρόφισες, οκτώ χρόνια τώρα περισσότερο ή λιγότερο παλεύουμε με το όπλο στο χέρι για να λευτερώσουμε τον τόπο μας από τους ξένους ιμπεριαλιστές και τους εγχώριους μοναρχοφασίστες και να εγκαθιδρύσουμε την ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία. Η λαϊκή και δημοκρατική επανάσταση στη χώρα μας έχει μπει στην αποφασιστική, την  κρίσιμη, στην τελεταία της φάση που πρέπει να τελειώσει σύντομα με τη μεγάλη την τελική νίκη.

Γι’ αυτή τη μεγάλη νίκη θα πάτε να παλαίψετε με σίδερο στο κορμί, ατσάλι στο μυαλό, με φλόγα στην καρδιά, εσείς τα παιδιά του Μάρκου και του Ζαχαριάδη, οι νέοι αετοί που θα πετάξετε σήμερα το απόγευμα από τη υπαίθρια σχολή σας προς τα τμήματα σας σε κάθε γωνιά της Θεσσαλικής και Ρουμελιώτικης γης.

Ζήτω η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση.

Ζήτω ο Αρχηγός της Κυβέρνησης και του Στρατού μας Στρατηγός Μάρκος.

Ζήτω ο σύντροφος Νίκος Ζαχαριάδης.

Ζήτω η ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία.

(Πηγή: Δημοκρατικός Στρατός, τόμος Α’, τεύχος 10. Οχτώβρης του 1948, σελ420-421)